« Powrót

Wstęp.



Polityka kulturalna względem sektora kreatywnego.

Kultura i kreatywność – to dwa najczęściej spotykane słowa w kontekście unijnych raportów i dokumentów na temat budowania innowacyjnej gospodarki. W projekcie opinii Komisji Konsultacyjnej ds. Przemian w Przemyśle (CCMI), z marca 2013 roku, dotyczącej promowania sektora kultury i sektora kreatywnego na rzecz wzrostu gospodarczego i wzrostu zatrudnienia w UE, mowa jest o nich w kategoriach połączenia przynoszącego korzyści pod względem wysokiej jakości rozwoju gospodarczego, społecznego i produkcyjnego na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym i wspólnotowym, a także jako kluczowym czynniku konkurencyjności.

Czy w takim razie tworzenie strategii (polityk) kulturalnych ma wpływ na rozwój sektora kreatywnego? Tak, ma. Wynika to z synergii, jaka zachodzi pomiędzy tymi sferami. Fundamentem każdej polityki kulturalnej są jej filary. Jednym z nich jest edukacja kulturalna, czyli kształtowanie zarówno jej nowych odbiorców (w znaczeniu społecznym i ekonomicznym), jak i twórców (talentów), którzy będą pracować dla lokalnego przemysłu kreatywnego lub też założą swój twórczy biznes.

Polityka kulturalna to także zestaw długofalowych działań mających na celu przyciąganie najbardziej utalentowanych jednostek. Dodatkowo stymuluje wykorzystywanie potencjału takich lokalizacji, w których (na pierwszy rzut oka) go nie ma. Dlatego też w wielu miejscach na świecie optuje się za spożytkowaniem opuszczonych przestrzeni miejskich za pomocą działań kulturalnych, nadając im nowy sens i znaczenie. Kultura stawia na aktywne działania na rzecz ponownego włączenia „niebezpiecznych” dzielnic do miejskiego ekosystemu (co z kolei przekłada się na obniżenie poziomu przestępstw). Dzięki temu klimat wokół miasta ulega poprawieniu. Co więcej, jest ono lepiej postrzegane i tym samym lepiej odbierane w kontekście walki miast o status „najciekawszego miejsca do zamieszkania”, przyciągającego utalentowane jednostki. Najlepiej świadczą o tym międzynarodowe raporty, takie jak: „Country Brand Index” czy „Citi for Cities”.

Polityka kulturalna tworzy więc podwaliny pod rozwój przemysłów kreatywnych. Jest swojego rodzaju dobrze użyźnioną ziemią, która jest gotowa i daje podstawy do twórczego zagospodarowania. O niebagatelnym znaczeniu strategii kulturalnej w tym kontekście świadczą historie postindustrialnych transformacji takich miast, jak: Glasgow, Liverpool czy Essen. W Polsce w tym kierunku powoli zmierzają Katowice oraz Łódź. Jednak gdy spojrzy na tę kwestię z perspektywy ogólnopolskiej, to trudno to zauważyć. Jak do tej pory programy Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego były mniej nastawione na wspieranie innowacyjności. Jednak z drugiej strony wiele poczynionych działań (np. digitalizacja zabytków i muzealiów oraz zasobów audiowizualnych i bibliotecznych, plany powrotu plastyki i muzyki do szkół) są dobrymi prognostykami w budowaniu edukacji kulturalnej.

Od wielu lat miejskimi wzorami do naśladowania i inspiracji są takie miasta jak San Francisco czy Nowy Jork. Dawno temu te metropolie zdały sobie sprawę z tego, że zachodzą konkretne zależności pomiędzy strategicznymi działaniami w obszarze kultury a innowacyjnością ich gospodarek. Efektem tych długofalowych działań jest to, iż oba amerykańskie miasta są znane ze świetnie prosperujących sektorów kreatywnych, takich jak: muzyka, reklama, moda czy film.

Można więc przyjąć, że polityka kulturalna jest dla miasta inwestycją, która z kolei jest nierozerwalnie związana z innowacyjnością przemysłów kreatywnych.
Przypisy
Bibliografia

1. A. Janowska, Przemysły kreatywne - raz na wozie, raz pod wozem, http :// kulturasieliczy . pl / przemysly - kreatywne -% E 2%80%93- raz - na - wozie - raz - pod - wozem.
2. M. Niewęgłowski, Wiosna Przemysłów Kreatywnych, http :// www . businessandbeauty . pl / wiosna - przemyslow - kreatywnych /.
3. M. Niewęgłowski, Inwestycja i innowacja dla gospodarki, http://www.gf24.pl/13058/inwestycja-i-innowacja-dla-gospodarki.
4. R. Pawłowski, Fabryki kultury, http://wyborcza.pl/1,75475,9916643,Fabryki_kultury.html.
5. Analiza potencjału rozwojowego funkcji metropolitalnych obszarów aglomeracji miejskich województwa śląskiego, będących ośrodkami wzrostu gospodarczego województwa śląskiego w kontekście procesów zachodzących na regionalnym rynku pracy – kultura i przemysły kreatywne, Warszawa, Instytut Badań Strukturalnych 2012.
6. Analiza potencjalnych sektorów kreatywnych Mazowsza – wskazanie 5 najważniejszych sektorów/branż w aspekcie budowania inicjatyw klastrowych, Warszawa, Ageron Polska 2012.
7. Analiza potrzeb i rozwoju przemysłów kreatywnych, Warszawa, Ecorys 2009.
8. Znaczenie gospodarcze sektora kultury, Warszawa, IBS 2010.
9. Use Structural Funds for Cultural Projects, Brussels, European Parliament 2012.
10. Klastry w sektorach kreatywnych – motory rozwoju miast i regionów, Warszawa, PARP 2012.
11. Analiza potrzeb i rozwoju przemysłów kreatywnych, Warszawa, Ecorys Polska 2009.
12. European Agenda for Culture, Brussels, European Parlament 2012.
13. Partnerstwa kreatywne w Polsce, Warszawa, Fundacja Pro Cultura 2011.
14. Creative Economy – Report 2010, USA, ONZ 2010.

Strony internetowe:

1. http://creativeindustries.co/ – blog o przemysłach kreatywnych i roli kultury w gospodarce.
2. http://www.ecorys.pl – raporty na temat przemysłów kreatywnych.
3. http://kreatywni.arp.gda.pl/ – strona pomorskiego projektu Sieć Kreatywnego Biznesu.
4. http://kulturasieliczy.pl – strona kampanii promocyjnej projektu Narodowego Centrum Kultury.
5. http://www.obserwatoriumkultury.pl – strona jednostki badawczej Narodowego Centrum Kultury.
6. http://www.keanet.eu/ – strona belgijskiej firmy konsultingowej specjalizującej się w tematyce przemysłów kreatywnych i kultury.
7. http://www.crea-re.eu/ – strona międzynarodowego partnerstwa skupiająca ekspertów z zakresu przemysłów kreatywnych i kultury.
8. http://ec.europa.eu/culture/ – unijne źródło wiedzy na temat raportów i dokumentów dotyczących przemysłów kreatywnych i kultury.
9. http://www.culturalpolicies.net/ – internetowe źródło wiedzy na temat polityk kulturalnych poszczególnych państw europejskich.
10. http://www.creatives.waw.pl/ – serwis internetowy skupiający społeczność kreatywną Warszawy i całej Polski.
11. http://www.purpose.com.pl/ – internetowy magazyn podejmujący tematykę znaczenia kultury i przemysłów kreatywnych.
12. http://creativepoland.eu – strona ogólnopolskiego projektu upowszechniającego wiedzę na temat przemysłów kreatywnych.
13. http://www.zamekcieszyn.pl/ – strona czołowego ośrodka myśli projektowej w Polsce.
14. http://www.e-c-c-e.de/ – strona Centrum Przemysłów Kreatywnych w Zagłębiu Ruhry.
15. http://www.howtogrow.eu/ – strona unijnej platformy internetowej wspierającej przemysły kreatywne.
16. http://www.artscouncil.org.uk/ – strona brytyjskiej instytucji państwowej zajmującej się wspieraniem szeroko pojętej kultury na wielu płaszczyznach.
17. http://creativeboom.co.uk/ – anglojęzyczny blog na temat realiów działalności przemysłów kreatywnych w Wielkiej Brytanii.
18. http://www.creativeengland.co.uk/ – strona angielskiej agencji rządowej wspierającej rozwój projektów filmowych, telewizyjnych oraz z obszaru elektronicznej rozrywki.
19. http://www.creativebusinesscup.com/ – strona globalnego konkursu kreatywnych start-upów.
20. http://creativecities.britishcouncil.org/ – podstrona British Council na temat przemysłów kreatywnych.
21. http://www.eccia.eu/ – strona The European Cultural and Creative Industries Alliance – instytucji zrzeszających krajowe organizacje związane z przemysłami kreatywnymi.
22. http://www.kreatywna.lodz.pl/ – portal internetowy o przemysłach kreatywnych w Łodzi.
23. http://www.kulturwirtschaft.de/ – anglojęzyczny blog o niemieckich przemysłach kreatywnych i kulturze.
24. http://www.obywatelekultury.org/ – strona oddolnego ruchu Obywatele Kultury, który walczy o 1% z budżetu państwa na cele kulturalne (w tym na edukację kulturalną).
25. http://www.creative-city-berlin.de/en/ – portal internetowy o społeczności kreatywnej Berlina.